Posts tonen met het label Dichtkunst.. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dichtkunst.. Alle posts tonen

26.6.09

Mong De Vos.

Mong De Vos was een legendarische strandjutter van de Vosseslag (Bredene).

Haha Mong,
Jij sluwe vos.

Ik heb je bij de kraag gegrepen,
Deze keer was er geen ontsnappen aan
Want ik had het o zo goed begrepen
Mong moest voor eeuwig aan de Vosseslag staan.

Het water, de duinen, het strand,
Het was jouw leven,
Het jutten aan zee, het stelen op land,
Deden velen bibberen en beven.

Beetje bij beetje boetseerde ik.
Uit mijn verbeelding ontstond een stoere bink
Je kreeg een ruwe baard, een harde blik,
Op je schouder een stevige stronk.

Hey !!! Daar stond ik dan,
Geboetseerd en wankel op de benen.
Sluwe vos, wat dacht je dan ?
Dat ik de benen zou nemen ?

Neen, ik nam je mee……. Terug naar het vuur,
Deze keer naar kolkend brons.
Neen, deze keer niet je laatste vuur, deze keer vereeuwigd voor ons.

Martine Labbeke.

23.9.08

De herfst.

DE HERFST.

 

Over naakte velden

                               trekken zwarte kraaien

                               sporen van een voorbije zomer.

 

                               Langs vergeten oevers

                            streelt de wind

                            de laatste zomeruren.

 

                            Bij het smeulend haardvuur

                        treur ik

                              om het voorbije…..

 

                      Jozef Vandromme

 

De Druivelaar 21-09-2008.

31.3.08

DE WANDELAAR.


Pelgrim naar verten
aftaster van grenzen.
Vermetele durver
tussen willen en kunnen.

Zoeker die vindt
Dat hij elders bijna anders is
En vreemder.
…En toch weer hetzelfde.

Guido Hellemans.

1.1.08

JANUARI

JANUARI
Gras is er nog, maar groen niet meer
en niet meer groen, maar eerder grijs.
IJselijk krijsende meeuwen
overheersen de velden.
Waar het anders stil zou zijn.
Januaristil en januarigroen
en niet meer groen, maar eerder grijs.
En kauwen en kraaien en spreeuwen
zorgen voor luchtgevechten en spektakel
boven bossen en akkers en dreven,
waar het anders leeg zou zijn.
Waar is het witte van weleer,
het vredige, stille en mooie ?
De sneeuw
die winter zachter lijken doet,
gaf aan de luchten een hemelse gloed.
KRISTEL D'HUYSSER