Rondom Opwijk.

Vrijdag 06-04-2007 deed ik een wandeling van 22 kilometer in en rondom Opwijk in Vlaams Brabant. Ik had de indruk dat dit landelijke dorp nog leeft op het ritme van de seizoenen. Er is wel een lichte overschakeling zichtbaar in hetgeen op het land komt, vroeger was dit meestal maïs en andere landbouwgewassen, nu staan er vele appel en perenbomen te pronken met hun bloemen.
De wandeling volgde veelal de ""De Leirekensroute", deze route is nu een aangenaam wandel - en fietspad. Een groen lint in het landschap dat de gemeenten Londerzeel, Opwijk en Aalst verbindt. Langs deze voormalige spoorlijn 61 (Antwerpen zuid – Londerzeel – Opwijk – Aalst) reed tussen 1879 1976 treinverkeer.
Oorspronkelijk moest de spoorlijn de haven van Antwerpen verbinden met de industriegebieden van Noord Frankrijk en de Kanaalhavens. Boemeltreinen langs de "Leireken" vervoerden boeren met hun landbouwgoederen naar markten in de omliggende gemeenten. Goederentreinen zorgden voor de aan - en afvoer van de oogst en landbouwgoederen.
In september 1994 werd voor het eerst het wandel – en fietspad "Leirekensroute" officieel ingereden. De benaming "Leireken" is hoogstwaarschijnlijk afkomstig van de naam van één der machinisten die over deze lijn reden, namelijk Valeir Mannaert (?), maar het is niet zeker dat de naam hiervan voortkomt..
Afgelegde afstand; 22 km.

Jaartotaal 2007 afgelegd; 641,5 km.

Totaal afgelegd (sinds 04-01-2006); 2288 km.

Aantal wandelingen 2007; 26.

Totaal aantal wandelingen (sinds 04-01-2006); 104.

Liefste man !!!!!!

Liefste man,
Ik schrijf je deze brief om je te vertellen dat ik je voor altijd verlaat. Ruim zeven jaar ben ik een goede vrouw voor jou geweest, en ik heb niets dat dit bewijst. De laatste twee weken zijn een hel geweest. Je baas belde vanmiddag om me te vertellen dat jij vandaag ontslag genomen hebt en dat was voor mij de laatste druppel. Vorige week kwam je thuis en merkte niet dat ik mijn nagels had laten doen en naar de kapper was geweest.

Ik kookte je favoriete eten, varkenskotelletjes met wortelen en had voor de gelegenheid een splinternieuwe negligeetje aangetrokken. Je kwam thuis, slokte je eten binnen in twee minuten en ging voor de tv zitten om direct na de match in slaap te vallen. Je vertelt me nooit meer dat je van me houdt, je knuffelt of kust me ook niet meer. Ofwel ben je mij aan het bedriegen ofwel hou je niet meer van mij. Wat ook de reden is, ik ben weg! PS: Als je me wil zoeken, vergeet het. Jouw BROER en ik gaan samen in Spanje wonen! Nog een leuk leven gewenst!

Getekend: Je Ex-vrouw...

Toen ze in Zaventem op het vliegtuig zat te wachten, werd haar naam afgeroepen. Bij de balie van de luchtvaartmaatschappij werd haar een brief overhandigd, die speciaal door een koerier gebracht was . In de brief stond het volgende:

Beste ex-vrouw.

Niets heeft mij vandaag meer plezier gedaan dan jouw brief te ontvangen. Het is waar dat jij en ik al zeven jaar getrouwd zijn, maar een "goede vrouw" is toch iets anders dan wat jij bent geweest. Ik kijk constant naar het sportkanaal om je eeuwig gezeur niet te horen. Helaas werkt het niet.
Ik had wel degelijk gezien dat je haar er af was vorige week, het eerste wat in mij opkwam was te zeggen dat je "er als een man" uitzag! Mijn moeder heeft mij altijd geleerd niets te zeggen als je niets positiefs te vertellen hebt. Toen je mijn favoriete eten klaarmaakte, Heb je mij waarschijnlijk verward met MIJN BROER.

Omdat ik al zeven jaar geleden gestopt ben met varkensvlees te eten. Ik ging vroeg naar bed omdat ik gezien had dat het prijskaartje nog aan je negligé hing. Ik hoopte ook maar dat het puur toeval was dat mijn broer die morgen 50 euro van mij geleend had en dat jouw negligeetje 49,95 euro kostte. Nochtans, ondanks dit alles hield ik nog van je En hoopte ik dat we het terug goed konden maken.

Toen ik vanmorgen echter vernam dat ik de lotto van twaalf miljoen euro gewonnen had, heb ik ontslag genomen en ben twee tickets voor de Bahamas gaan kopen.Toen ik thuis kwam was je echter weg en vond ik je brief. Alles heeft zijn oorzaak, denk ik. Ik hoop dat je het leven zal kunnen leiden dat je altijd wilde. Mijn advocaat zegt me, nadat hij jouw brief gelezen had, dat ik geen cent met je hoef delen. Dus het ga je verder goed.

PS. Ik weet niet of ik het je ooit verteld heb, maar mijn broer Karel werd oorspronkelijk als "Clara" geboren.

Ik hoop dat dit geen probleem zal zijn in jullie verdere relatie.

Getekend :

STINKEND RIJK en SINGLE !!!!

Van tegenslag gesproken.

Ik zat laatst op m'n gemak een pilsje te drinken, komt er ineens een heuse piraat de kroeg in lopen. Compleet met houten poot, haak aan zijn arm en lapje voor het oog, hees hij zich met veel moeite op de kruk naast mij. We raakten aan de praat en na een paar pilsjes kon ik mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen.
"Hoe ben jij nou aan dat houten been gekomen?", vroeg ik. De piraat vertelde een spannend verhaal over een wilde zeetocht, waarbij hij in een storm over boord werd geslagen en door een krokodil van zijn been af werd geholpen. Sindsdien dus het houten been.
"En hoe zit het dan met die haak?".
De piraat kreeg steeds meer kleur en vertelde over een woeste zeeslag waarbij in een zwaardgevecht met een 2 meter grote zeerover hij zijn hand verloor. "Wat een avond", dacht ik hardop en besloot ook naar zijn oog te vragen. "O, daar heeft een meeuw in gescheten", antwoordde de piraat luchtig.
Ik was stomverbaasd, "Hoe kan dat nou, daar verlies je toch geen oog mee". De piraat zuchtte en nam een slok van zijn bier, "Het was de eerste dag met de haak!"

Een lekker werkongeval.

Het zal je als paashaas maar overkomen op het werk, leg het maar uit aan de verzekering.



























Dit weekend is het wel erg druk op wandelgebied.
Vrijdag; 21 km te Opwijk (Vlaams Brabant).
Zaterdag; 25 km te Tervuren (Zoniënwoud, Vlaams Brabant).
Zondag; 21 km te Boom bij de Brandweer (Antwerpen).
Maandag; 21 km te La Hulpe (Waals Brabant).
Dinsdag; terug gaan werken.
Dus in het weekend zal het even rustig zijn hier op mijn blog, kom maar eens kijken, je weet maar nooit.
Nog en Zalige Pasen van mijnentwege.

Rondom Buggenhout 25-03-2007.

Deze wandeling is al een beetje achter ons maar de foto's wil ik u toch nog meegeven. Even verder in de foto's staat een stenen pijl met de punt omlaag, deze kan u vinden te Puurs en geeft het middelpunt van Vlaanderen aan.


Go to ImageShack® to Create your own Slideshow

Op stap in Steenokkerzeel.

Dinsdagmorgen 03-04-2007 ging ik op stap in Steenokkerzeel voor een tocht van ongeveer 21 km, het is een deelgemeente van Melsbroek. Op de E 19 richting Zaventem was het om 8:00 uur reeds tamelijk druk met nu en dan even stilstaan richting Zaventem, dus nam ik de afrit Peutie om zo naar de inschrijving te tuffen. Na de inschrijving en een koffie ging ik dan op weg voor een lus van ongeveer 13,5 km met een controle na 5,5 km.
Het weer was grijs, zelfs een beetje nevelig en een koude nijdige wind gaf het koudegevoel nog een duwtje mee. Onmiddellijk na het vertrek rechtsaf komen we in het Floordambos dat we volledig doortrekken, naast mij tussen de dode bladeren vlucht een Hermelijn verschrikt verder het bos in zo snel als hij kan. Na het bos gaan we richting Peutie naast de E 19, in de velden zijn de landbouwers druk doende op hun tractor met eggen na het ploegen. Met een grote bocht naar rechts komen we in een rustige omgeving, weg van de autostrade. Ik stap nu richting Perk, door het dorp verder tussen het veld komen we dan over het viaduct van de snelweg. Deze morgen was het even vertragen maar nu staat het verkeer volledig stil richting Brussel. Eens over de autostrade stap ik terug het landelijke in richting Houtem waar een controlepost is in de voetbalkantine na 5,5 km.
Een koffie om in het warm te komen, stilaan gaat de wind liggen en komen er hier en daar toch wat gaten in de bewolking, hoop doet leven. Ik maak nu een lus van ongeveer 8km. Door een bos, naast velden en vele typische Brabantse hoeves stap ik terug richting Peutie, hierbij stap ik vele kilometers in een grote omtrekkende beweging rond het militaire domein, man, wat een oppervlakte dat gebied in beslag neemt. Terug over de E 19 in de andere richting kom ik terug in Steenokkerzeel waar de startplaats tevens dienst doet als controle nr. 2.
Een broodje met soep en terug op weg, de zon was er reeds goed doorgekomen en mijn auto stond vlakbij dus even wat teveel aan kleding in de koffer en terug op weg. Terug naar het Floordambos maar nu onmiddellijk linksaf waarbij we voor vele kilometers door het plaatselijke golfterrein wandelen, door het goede weer is het hier reeds een ferme drukte en staat menigeen aan te schuiven aan de tee. We trekken er in een boog om en doen alzo een stapje door het dorp om het aan de achterzijde te verlaten door een veld. Zo kom ik aan het militaire vliegveld van Melsbroek. Ik zie in de verte de controletoren van Zaventem liggen, waar ongeveer alle 30 seconden een vertrek is. Door enkel velden het bos in om zo na een lus van ongeveer 7 km terug in Steenokkerzeel te belanden. Ondertussen is de zon terug verdwenen en dreigt het te gaan regenen, gelukkig ben ik rond en het was zelfs nog even mooi weer, met een mooie groene tocht aan de rand van Brussel als resultaat.

Afgelegde afstand; 21,5 km.

Jaartotaal 2007 afgelegd; 619,5 km.

Totaal afgelegd (sinds 04-01-2006); 2266 km.

Aantal wandelingen 2007; 25.

Totaal aantal wandelingen (sinds 04-01-2006); 103.

Knut.

En dit zouden ze nog willen laten inslapen ook. En dan maar ratelen over bedreigde diersoorten.

Mooie belofte.

Een heer komt binnen bij Cartier, Place Vendome in Parijs. Hij is vergezeld van een beeldmooie vrouw en samen kiezen ze een juweel van 50.000 euro voor haar. Op het moment dat er moet betaald worden, haalt de heer zijn checqueboekje tevoorschijn en begint te schrijven.
De verkoper trekt een beetje een vervelend gezicht omdat ie de man voorheen nooit eerder heeft gezien en er niet echt gerust in is dat de checque wel gedekt zal zijn. De man merkt dit gelaattrekje bij de verkoper op en zegt " Je bent er precies niet echt gerust in dat er wel genoeg geld op mijn rekening staat ?"
De verkoper : Wel, euh... De man : Kijk, geen probleem, we spreken het volgende af : aangezien het zaterdag is, en mijn bank vandaag gesloten is, laat ik mijn checque én het juweel hier liggen tot maandag. Pas nadat je het geld hebt geïnd bij de bank, laat u het juweel bezorgen bij deze lieve dame. Akkoord ? De verkoper, zelfverzekerd, geeft zonder twijfel zijn goedkeuring aan deze oplossing en de man vertrekt met zijn beeldmooie vrouw.
De maandagochtend gaat de verkoper naar de bank en wat raadt u ? Jawel : de cheque blijkt ongedekt te zijn. De bankrekening van de klient beschikt niet over voldoende provisie. De verkoper belt de man op en legt beleefd uit wat er in de bank gebeurd is, waarop de man antwoord : Ja maar dat is niet erg. Het juweel is nog altijd in uw bezit, dus het heeft u niets gekost.

En ondertussen heb ik het ganse weekend heerlijke seks gehad. Bedankt voor uw medewerking en tot nog eens !

Toogpraat.

Door het goede weer maakte ik gisteren, maandag, een wandelingetje en kwam alzo in het naburige dorp terecht, dorstig weer en een open deur van het café nodigt natuurlijk uit. Ik zette me neer aan een tafeltje halweg het café, links van mij zaten twee oudere mannen rustig onder elkaar te keuvelen over koetjes en kalfjes met nu en dan een lachje.
Aan de toog zaten enkele stamgasten waarvan er onmiddellijk twee in het oog sprongen, een man en een vrouw, beiden sjofel gekleed en een bad zou ook al meer goed dan kwaad hebben gedaan, zo een beetje levend op de rand van de maatschappij, alsof die hen al een paar keer had uitgespuwd. Ik schatte hen rond de 35 jaar en samen zullen ze ongeveer een IQ hebben gehad van rond de 35. Hij met een kaalgeschoren hoofd, steeds aan het woord met een stem die je drie straten verder nog kon horen, zij zwijgend en rondloerend als een havik met opvallend blauwe ogen en met een rug die een beetje naar één kant overhelde.
Na enkele minuten was ik reeds op de hoogte van de helft van hun familiale toestand, wat ze aan huur betaalden, hoeveel hij trok van het OCMW en dat ze reeds drie kinderen hadden en dat het haar geen éne moer kon schelen dat ze als konijnemoer van de éne naar de andere dracht rondliep, het jongste was 7 maanden. Aan haar bolle buik te zien, van naar ik schat een maand of vier, zouden ze dus weldra dus niet met vijf maar wel met zes aan tafel moeten aanschuiven.
Toen kwam tussen het koppel het volgende gesprek tot stand.
Zij "Ik wil naar huis, we zijn nu al heel de dag onderweg."
Hij "Wat kunnen we thuis gaan doen, als ik je vraag om in het huishouden iets te doen ben je plotseling doof."
Even stilte tussen de twee en iedereen wachtte in spanning af.
Zij "Dan ben ik maar als je moeder, dan hoort die ook niet goed."
Hij "Hou mijn moeder hier maar buiten, dat is een oud mens en daarbij ge weet dat ze maar één oor heeft."
Nou moe, wij veronderstelden dat het de bedoeling was om haar diets te maken dat ze uit één oor niet goed hoorde.
De twee oudjes links van mij krijgen plots last van een overvolle blaas en zochten snel met hun beiden het toilet op. De deur van die afdeling was nog maar net dicht of we hoorden een duet van bulderend gelach langs gene zijde van de deur.
Aan de toog stond een man die niet vies is van een grap en een grol en hij vroeg aan het kaalhoofdige figuur " Waar staat die oor dan ?".
Daarover moest hij toch even nadenken en na enkele ogenblikken kwam het voor ons verlossende antwoord. Hij zij met een stem als een klok" Wel, links of rechts, ik weet het niet juist, ik zal het haar eens moeten vragen.". Het hek was van de dam en de grapjas vroeg " Zou het dan niet beter in het midden staan." De kerel wou hier een antwoord op geven maar zijn GSM riep hem tot de orde, hij antwoordde met de nog steeds krakende stem dat hij in café zat maar dat het geen enkel probleem was om het geld te komen halen.
Daar waren we dan ook niet door verrast. Hij zij tegen zijn wederhelft dat ze gingen opkrassen en dus bleef hij het antwoord op de vraag schuldig, we zullen het dus nooit weten. Ze stapten beide op een bromfiets van het jaar stilletjes, en met een lawaaierige motor zoals zijn eigenaar waren ze weg om in het onbekende te gaan ontvangen.
En toen werd het stil in het café, ik bedoel hiermee dat de gesprekken terug op een normaal geluidsniveau konden gevoerd worden.
Gisteren echt gebeurd tussen 16:00 uur en 17:00 uur.
Moeder waarom leven wij.

Kortste solcitatiegesprek ter wereld.