Kort van stof.

Als die niet kort van stof is dan weet ik het ook niet meer.

Ze zijn er !!!!

Na de Chippendale's is er in Brussel nu een nieuwe rage onstaan nl "De Coburgdale's". U kan ze hieronder op de foto bewonderen tijdens hun eerste optreden in onze hoofdstad.

Op ontdekkingstocht.

Voor wie graag op reis gaat zonder uit zijn luie zetel te komen kon dit reeds een hele tijd via "Google earth", nu is er een nieuw broertje bijgekomen en is "Panoramio" genoemd, je kan het openen door hier te klikken. In tegenstelling tot "Google earth" moet je dit niet instaleren op je computer, dat maakt het wel een stuk gebruiksvriendelijker. Deze tip werd mij doorgestuurd door mijn collega Bernard, waarvoor dank. Veel kijkgenot.

Rondom Tessenderlo.

Donderdag 15 maart 2007, een dag met prachtig weer en daar moet men in België van profiteren, dus op weg naar Limburg, zij het dat dit gebeurt op een slakkengangetje van 90 km wegens het smogalarm. Inschrijven en op weg voor 20,5 km.
Na het vertrek over de drukke hoofdweg en onmiddellijk komen we op de "Louis Verbeeck fietsroute" van 50 km. Deze naam is hier zeker niet ombekend omdat deze Vlaamse schrijver hier geboren werd op 26 november 1932, hij schreef vooral cursiefjes die in verschillende bundels werden uitgegeven. Hij las ze ook voor op de radio en presenteerde ook programma’s bij Omroep Limburg. Hier komen we aan het eerste van de vele bossen die ze hier rijk zijn, via een steile helling verdwijnen we erin, even verder komen we aan weide waar enkele lama’s ons eens van dichterbij komen bekijken maar doen dan weer verder hun ding, daarnaast ligt een houtzagerij waar men druk doende is met hetgeen waar ze best in zijn, zagen dus. Verder stappend komen we via Vorst (Laakdal) met de Volkermolen in Laakdal, waar onze eerste controlepost is in de kantine van de plaatselijke hondenschool, onze eerste lus van 7 km ziet erop.
Terug op weg komen we voorbij de kerk die geheel in de steigers staat en even door een villawijk komen we in het centrum van Laakdal met links van ons de pastorie, opgetrokken in 1690 en nog in een prachtige staat, we steken de straat over en verdwijnen in het volgende bos. We volgen hier de "Kleine Laak" voor enkele kilometers, vandaar de naam Laakdal. Hier in het bos en met het goede weer zijn de bijen reeds druk doende, de Kleine Laak vormt de grens tussen Vorst (Laakdal) en eindhout (laakdal), we steken er terug de hoofdweg over en stappen verder het bos in. We komen zo in de Ossenbroeken, deze naam komt voort omdat men hier vroeger deze dieren kweekte en zij hier in dit gebied vrij konden grazen.
Even verder schrik ik mij een hoedje als een wilde ree vlak voor mijn neus het bospad over sprint, Kim Geveart zou een beetje jaloers geweest zijn, en verder in de weilanden op de loop gaat, zelf prikkeldraad kan de hardloopster niet stoppen, ik weet niet wie van de twee het meest was geschrokken, de foto’s van deze sprint kan je onderaan de tekst vinden. Even later komen we terug in de hondenschool te Laakdal na een tweede lus van 8 km.
Een drankje tegen de warmte en de dorst want de zon doet ferm haar best en terug op stap voor onze laatste 5,5 km. Nog enkele bossen verder komen we terug via Vorst in Tessenderlo, het was een prachtige dag, nog even bijpraten en terug met een slakkengangetje naar Huis.

Afgelegde afstand; 20,5 km.

Jaartotaal 2007 afgelegd; 480 km.

Totaal afgelegd (sinds 04-01-2006); 2126,5 km.

Aantal wandelingen 2007; 18.

Totaal aantal wandelingen (sinds 04-01-2006); 96.

DE oplossing.

Misschien zou dit DE oplossing zijn voor het probleem van de overbevolking in de gevangenissen.

lessen in management.

Management les 1
Katrien en Peter zijn in de badkamer. Terwijl Peter onder de douche staat en Katrien zich aan het afdrogen is, gaat de deurbel.
Katrien slaat een handdoek om, rent de trap af en doet de deur open.
Het is Jan, de buurman. Voordat ze een woord kan uitbrengen, zegt Jan: "Ik geef je 500 euro als je je handdoek laat vallen.
De vraag brengt haar in verwarring, maar even later denkt ze "Wat een buitenkansje". En Katrien laat de handdoek op de grond vallen.
Jan staart even naar haar en geeft haar een biljet van 500 euro.
Katrien drapeert de handdoek weer om zich heen en gaat terug naar de badkamer.
"Wie was dat?" vraagt Peter. "Jan, de buurman," antwoordt Katrien.
"Aha," zegt Peter, "zei hij nog iets over de 500 euro die hij me schuldig is?"
Moraal: als je kritische informatie op tijd met je collega's deelt, kun je pijnlijke situaties tegenover anderen voorkomen
Management les 2
Een secretaresse, een verkoper en hun manager vinden tijdens de lunchwandeling een oude olielamp.
De secretaresse gilt meteen: "Ik wil naar de Malediven, heerlijk in de zon op het strand liggen."
Floep, weg is ze.
De verkoper roept: "En ik wil naar New York, met een portefeuille vol geld om te winkelen."
En hup, ook hij is ervandoor.
"Jij bent aan de beurt," zegt de geest tegen de manager.
Die zegt: "Ik wil die twee terug op kantoor na de lunch!"
Moraal: geef altijd voorrang aan je baas.
Management les 3
Een kraai zit op een tak boven in een boom en koestert zich in de zon.
Een konijn op de grond kijkt naar hem en zegt:
"Ha kraai, wat zit je lekker te niksen. Denk je dat ik ook zo kan luieren?"
De kraai antwoordt: "Natuurlijk kun je dat, ga je gang."
En het konijn strekt zich uit in het zand en dut in.
Even later komt er een vos langs, ziet het konijn en vreet het op.
Moraal: Om ongestraft niets te kunnen doen, moet je heel hoog in de boom zitten.
Management les 4
Een priester rijdt in zijn auto langs een nonnetje dat op de stoep loopt.
Hij geeft haar een lift.
Terwijl zij in stapt valt haar habijt open en laat zij een prachtig lang been zien.
De priester kan zich niet beheersen en legt zijn hand op haar dij.
De non kijkt hem aan en zegt vriendelijk: "Denk aan psalm 129, vader.
De priester trekt verschrikt zijn hand weg en verontschuldigt zich.
Maar na een tijdje wordt de verleiding toch te groot en hij legt weer zijn hand op haar dij.
"Denk aan psalm 129," zegt het nonnetje opnieuw.
"Sorry, zuster, het vlees is zwak", zegt de priester.
Bij het klooster aangekomen, stapt de non uit en glimlacht veelbetekenend naar de priester.
Die rent naar zijn cel en slaat de bijbel! open op psalm 129.
Hij leest: "Gaat voort en zoek, omhoog en verder omhoog, want daar is de glorie."
Moraal: Houd altijd goed je kennis op peil, anders mis je fantastische kansen.
Management les 5
Een nieuweling wordt naar het vreemdelingen legioen in de woestijn gestuurd.
De commandant leidt hem rond.
Nadat ze alles gezien hebben op een kleine barak na, vraagt de nieuwe: "Wat is daarin?"
De commandant antwoordt lichtjes verlegen: "Nou ja kijk, zoals het jou heel waarschijnlijk opgevallen is, er zijn hier geen vrouwen.
In deze barak staat onze kameel en wanneer een van onze mannen het niet meer kan uithouden...".
De nieuwe zegt verontwaardigt: "Praat alstublieft niet verder! Zoiets zou ik nooit doen."
De tijd vergaat, en zijn verlangen wordt groter.
Tenslotte gaat hij naar de commandant en vraagt hem naar de kameel.
"Voor vandaag is hij volgeboekt, maar morgen is hij nog vrij."
De volgende dag gaat hij in de stal, zet een stoeltje achter de kameel, laat zijn broek zakken en begint.
Na een tijdje opent de commandant de deur en zegt: "Ik begrijp dat de nood hoog was, maar kon je niet met de kameel naar de dichtstbijzijnde stad naar de vrouwen rijden, zoals alle anderen hier doen?"
Moraal: laat je baas altijd uitpraten.

50 kilometer stappen door het Pajottenland.

Zaterdag 10 maart 2007 ging ik op stap te Asse voor een tocht van 50 kilometer. Na de inschrijving in het plaatselijke schooltje ben ik dan om 7:00 uur vetrokken voor de lange tocht alleen. Onmiddellijk is er de splitsing en zo blijven de deelnemers aan de 50 en de 10 nog even in elkaars gezelschap, maar echter voor niet lang. Even door de villawijk om dan langs de begraafplaats het veld in te duiken. Intussen komt de zon op maar het is koud, het gras ziet er wit van en de plassen van de laatste regen zijn bevroren. Verder stappend op mijn eentje klimt de zon hoger en begint zowaar een beetje warmte te produceren, heerlijk voelt dat. In St-Ulriks-Kapelle aangekomen stap ik wat verder over de R0 of de Brusselse Ring en zo kom ik St-Martens-Bodegem waar de eerste controlepost is in een kleine hoeve.
Ik stap nu voor een lus van 10 km en volg voor een paar km de Ninoofse steenweg langs de imposante villa's die bewoond worden door de beter betaalde klasse en duiken dan linksaf het veld in en komen zo terug op de smalle ontdooide paadjes die hierdoor terug een glibberige weg vormen door het slijk. Ik stap nu via Dilbeek naar Groot Bijgaarden voor de 2e controlepost in de Don Bosco school, even een stempel, een broodje en wat drank, wat het is inmiddels toch duchtig warm aan het worden als men doorstapt.
Terug op weg voor een lus van 6,6 km langs de vele veldwegels die het Pajottenland rijk is, ook langs menige hoeve en overal staan de schapen te grazen met hun lammetjes langszij, die heb ik overal aangetroffen en zijn dus bijzonder goed gelukt dit jaar. Verder op weg langs een vijver waar de forelvissers het getroffen hebben met de zon. Aan de Geueze brouwerij Eylenbosch slaan we terug een veldwegel in. Deze brouwerij heeft zo te zien wel haat topdagen achter de rug. Zo kom ik in St-Anna-Pede voor onze 3e controlepost in het plaatselijk café.
Een hapje, een slokje en op weg voor een lus van ruim 11 km, een ferme slok uit het budget van de 50 km, maar eens dat achter de rug zijn we al een heel eind over de helft. Langs het spoorwegviaduct , steeds maar bergop en bergaf in dit prachtige golvend landschap, alles staat in bloei en de magnolia laat in zijn kaarten kijken, prachtig is de natuur hier.
Altijd maar verder kom ik in Vlezembeek waar we in de verte Anderlecht en de koeltoren van Drogenbos zien, ik schat de afstand ongeveer een 4 km. Langs holle wegen op en neer, langs de vele kappelletjes terug in St-Anna-Pede voor controle nummer 4.
Een drankje en een broodje en terug op weg voor een goede 5 km. In de verte staat de Basiliek van Koekelberg te gloeien in de zon en zo langs de brouwerij van "Lambik Timmermans" anno 1781 kom ik in Dilbeek voor controle nr. 5. Nu nog een lus van 5 km door velden en wegels en zo kom ik terug in de Don Bosco school in Groot Bijgaarden.
Hier zitten Ludo, Linda en Danny van onze club even te verpozen van hun 20 km, nu kunnen we met ons vieren beginnen aan het laatste loodje van een goede 7 km. Via St-Ulriks-Kapelle, bergop en bergaf en nu al pratend langs een winmolen en even verder nog langs een kasteel in de verte, verder door de landerijen langs Bekkerzeel terug in Asse. De 50 kilometer zitten erop, het is nu juist 16:00 uur. Een prachtige tocht door een prachtige streek, het leverde me ongeveer een 50 tal foto's op, dus ik weet weeral wat te doen.

Afgelegde afstand; 50km.
Jaartotaal 2007 afgelegd; 459,5 km.
Totaal afgelegd (sinds 04-01-2006); 2106 km.
Aantal wandelingen 2007; 17.

Totaal aantal wandelingen (sinds 04-01-2006); 95.

Het kasteel van Wijnendale.

Het eerste kasteel werd hier gebouwd in het jaar 1085 door Robrecht de Fries. Zijn zoon Robrecht van Jeruzalem voltooide het alvorens hij van hieruit vertrok op kruistocht in het jaar 1096. Later werd het in steen opgetrokken en voorzien van een omwalling, dikke muren en een ophaalbrug. Het werd ondermeer bewoond door Gwijde van Dampierre.
Vanaf het begin van de 15e eeuw tot het begin van de 19e eeuw vervalt het kasteel en in 1811 beval Napoleon Bonaparte zelfs tot de volledige afbraak van het kasteel. Slechts 3 fijne torentjes bleven overeind aan de zijkant.
Tijdens het Hollandse bewind kocht de familie Mathieu de ruïnes en herbouwden het slot, gelukkig met behoud van de middeleeuwse kenmerken.
Ten westen van het kasteel ligt het Wijnendalebos, dit heeft een oppervlakte van meer dan 200 ha, het is nu een beschermd natuurgebied. Het is gelegen op het plateau van Wijnendale, op een hoogte van 40 meter, 20 meter hoger dan het omliggende land.
Een gedeelte van de noordelijke vleugel is nog 15e eeuws. Een vleugel in het kasteel wordt nog bewoond door de huidige eigenaars, een andere vleugel is ingericht als museum en toegankelijk voor het publiek.

Echt op z'n Belgisch.

De Heer kwam tot Noë in België in het jaar 2007.

De aarde was verdorven en overbevolkt. De Heer daalde neer en gaf aan Noë de opdracht een ark te bouwen,
en twee exemplaren van elk levend wezen samen met enkele goede mensen te redden.
"Hier is het plan", zei God. "Haast je, want over zes maanden zal het 40 dagen en 40 nachten beginnen te regenen,.
Frank De Boosere zal dat niet weten te verklaren en weer maar wat uit zijn duim zuigen".
Zes maanden later begon het te regenen. De Heer keek neer en zag Noë wenen in zijn overstroomde tuin, maar hij zag geen ark.
"Noë", donderde Hij, "waar is mijn ark?"
"Vergeef me, Heer", smeekte Noë."De dingen zijn wel wat veranderd tegen vroeger.
Ik had een speciale bouwvergunning nodig.
En ik heb moeten discussiëren met de inspecteurs in verband met een brandverzekering.
Mijn buren beweren dat ik de bouwlijn overschreden heb met mijn ark en dat
ik de maximumbouwhoogte niet gerespecteerd heb.
Ook legden ze een klacht neer wegens geluidsoverlast op de werf.
We zijn naar stedenbouw moeten gaan voor een beslissing.
Dan kwamen het ministerie van verkeer en de dienst van bruggen en wegen.
Zij wilden een waarborg gestort hebben voor de mogelijke, toekomstige,
kosten van de aanpassing van de infrastructuur als de ark moest verplaatst worden naar de zee.
Ik beweerde dat de zee tot hier zou komen, maar daar geloofden ze geen snars van.
Hout vast krijgen was een ander probleem.
De groenen trekken van leer tegen het kappen van inlands hout, en dit om de gevlekte bosuil te beschermen.
Ik probeerde de naturisten te overtuigen dat ik het hout juist nodig had om die uil te redden. Geen gehoor!
Ik verzamelde de dieren. Maar dan werd ik aangeklaagd door Gaia.
Michel Van Den Bossche beweerde dat ik wilde dieren gevangen hield tegen hun zin.
Ook argumenteerden ze dat de accommodatie te beperkt was en dat het wreed en onmenselijk was zoveel dieren te houden in zo'n kleine ruimte.
Het ministerie van leefmilieu besliste dat ik geen ark mocht bouwen zonder
dat ik een milieueffectenrapport opmaakte over uw voorspelde watervloed.
Ondertussen ben ik nog steeds bezig een klacht van het centrum
voor gelijke kansen en racismebestrijding van uw dwarse pater Leman op te lossen.
Volgens hem moet ik een bepaald aantal allochtonen inhuren om de ark te bouwen.
Anderzijds willen de vakbonden dat ik enkel vakbondsleden met arkbouwervaring te werk stel.
Om de zaken nog erger te maken heeft douane en accijnzen al mijn bezittingen en beleggingen aangeslagen.
Zij beweren dat ik het land illegaal wil verlaten met meeneming van bedreigde diersoorten.
En toen men op de ministeries van volksgezondheid en landbouw hoorde van al
die dieren, begonnen ze te kankeren over het "mestactieplan"
en vroegen of ik nog nooit gehoord had over het MAP en wat ik er zou aan doen.
En dan zwijg ik maar over de problemen met het ellebogenwerk van al die
politici die, door hun dienstbetoon, allemaal iemand hadden die absoluut mee moet.
Dus Heer, vergeef mij, het zal me minstens tien jaar kosten om de ark te bouwen."
Plotseling stopte de regen, de hemel klaarde op en de zon begon te schijnen.
Noë keek verwonderd op. "Wil dit zeggen dat U de wereld niet zal vernietigen", vroeg hij.
"Neen", zei de Heer, "Uw regering is daar al intensief mee bezig" !

Wandeling in het Houtland te Torhout.

Een autoritje van ongeveer 35 km bracht ons van Blankenberge naar Torhout op zondag 04-03-2007 voor de "Verloren Kost" tocht. Het weer was opmerkelijk beter dan op zaterdag, van een storm was er geen sprake en het zonnetje scheen matig, dus de vooruitzichten waren goed. Dat er veel volk zou aanwezig zijn wisten we uit het aantal daalnemers verleden jaar, toe waren er 3380 liefhebbers en aan de wagens te zien was het er nu al behoorlijk druk rond 10:00 uur. In de ruime sporthal was nog wel een zitplaats voor een drankje en inschrijving aan de tafels, die waren er zeker genoeg, en dan op weg voor onze 21 kilometer.
Eerst een rondwandeling door Torhout wat ons een gedacht gaf hoe groot het wel is, nu en dan een slijkerig veldwegeltje welke ons naar onze eerste controlepost bracht in een plaatselijk schooltje. Het zaaltje was er overvol en te warm, dus ons drankje maar buiten ledigen, hier kwamen tenslotte alle afstanden, en de 50 km zelfs twee maal, dus volk genoeg.
Na de controle stappen we dan uiteindelijk toch Torhout uit en gaan op weg richting "Het Domeinbos van Wijnendale". Ook hier in het bos zien we nog de talloze sporen van de storm in januari. Het is een mooi en groot bos waar je alle boomsoorten kan terugvinden. We trekken over het bruggetje van de "Kasteelbeek" en gaan dan rechtsaf op een betonbaantje om dan na ongeveer 1,5 km nogmaals rechtsaf te gaan en dan zien we in de verte reeds de omtrekken van het prachtige kasteel.
Na ongeveer 1 km komen aan de ingang van het kasteel, dat uitzonderlijk toegankelijk is , maar enkel voor de deelnemende wandelaars omdat hier een controlepost aanwezig is voor wie de 20,35 of de 50 km stapt. De controle is in een schuur naast de paardenstallen, de schuur is omgetoverd tot een soort van ridderzaal, echt imposant met de houten steunbalken aan het plafond, hieraan hangen allerlei vlaggen en aan de muren taferelen van ridderspelen.
We verlaten met spijt het domein en steken de baan over op weg naar het "Verloren Kost" domein. In de verte zien we nog het "Kasteel d’ Aertijcke" liggen maar enkel de stappers van de 35 en 50 km maken een lus aldaar. Wij slagen dan rechtsaf in het domein. Intussen heeft de zon het opgegeven en begint het dan toch te regenen. Door de snoei van de bomen ligt de weg vol met takken en moeten we rond en tussen allerhande takken, snoeihout en plassen laveren en zo komen we nog langs een begraafplaats. We maken nog een ommetje door de "Warande" om zo terug naar de sporthal te stappen na een prachtige wandeling. Ik had me veel voorgesteld van deze wandeling en het is ook uitgekomen.
Het is overvol in de sporthal, met 4219 deelnemers is dat dan ook niet verwonderlijk, toch konden we nog een zitplaatsje bemachtigen. Wie nog niet moe genoeg was van het stappen kon nog een dansje wagen op de tonen van een muzikant die er het beste van maakte, van een mooie organisatie gesproken.

Afgelegde afstand; 21 km.

Jaartotaal 2007 afgelegd; 409,5 km.

Totaal afgelegd (sinds 04-01-2006); 2056 km.

Aantal wandelingen 2007; 16.

Totaal aantal wandelingen (sinds 04-01-2006); 94.