Wortelsysyteem.

Bomen bezitten een uitgestrekt wortelsysteem. De wortels zijn nodig om de boom houvast te geven en water en andere essentiële elementen uit de bodem te ontrekken. De meeste boomwortels groeien ondiep en zelden meer dan een meter onder de grond. Uiteraard zijn er uitzonderingen op de regel. Dennen (Pinus) bijvoorbeeld hebben een penwortel die vanuit de stamvoet recht de grond ingaat. Bij de grove den (Pinus sylvestris) kan die tot 15 meter diep gaan. Gelijkaardige aanpassingen hebben soorten die op droge, rotsige bodems groeien.
De wortels zoeken hun weg over een grote oppervlakte. Indien alle (haar)wortels, die over een bosoppervlakte van 1 ha in de eerste 70 cm van de bodemlaag aanwezig zijn, aan elkaar worden geknoopt, omvatten ze een afstand van 31000 km of ongeveer ¾ van de omtrek van de aarde. De hoofdwortels zijn erg sterk en vaak scherp als een speer. Ze zijn bij machte door verharding te dringen of ze naar omhoog te duwen. Wandelaars ervaren dit maar al te vaak door erover te struikelen.

Hoe verplaats ik een berg.

Klik op de foto voor de oplossing.

Lisdodde.

De meest luie kat ter wereld.

8ste Linietocht te Stekene

Klik op de foto voor het volledige fotoverslag.

Natuurgebied Bulskampveld te Beernem.

In vele plaatsnamen uit deze streek komt het woord “veld” voor. Het verwijst naar woeste gronden, heide en moerasgebied (wastines).
Het historische “Bulscampveld”, in de oudheid “Bulnas Campa” genoemd, wat zoveel betekend als “stierenveld”, was tijdens de Middeleeuwen het grootste heidegebied van het graafschap Vlaanderen. Eind 18de eeuw werden de veldgebieden systematisch ontgonnen voor de landbouw. Zo ontstond het kenmerkende drevenlandschap met dampatroon. De meest onvruchtbare gronden werden later bebost.
Die verschillende landschappen tref je aan langs het educatief natuurpad. Elk landschap heeft een typische fauna en flora, die je tijdens de wandeling kunt ontdekken.
Zo bestaat het natuurlijke bos hier uit zomereik en berk. De ree voelt zich er opnieuw thuis. Enkele typische planten voor de wastine zijn struikheide en brem. Een bewoner hiervan is de levendbarende hagedis.
Vleermuizne maken dan weer dankbaar gebruik van de dreven als navigatiemiddel en de moeraszone is de thuisbasis voor libel en vinpootsalamander. De sterk geurende gagel is hier een interessante verschijning. Het werd in vroegere tijden gebruikt in de plaats van hop om bier te brouwen, zo had ik ooit in Oosthoven (Oud – Turnhout) het genoegen om er een Gageleer te drinken, erg stevig maar héél lekker bier.

De wilg, een zeer nuttige boom.

Tot de “Wilgenfamilie” behoren de wilgen met minstens 300 – en de populieren met minstens 30 soorten. Allen zijn ze min of meer lichtbehoevende pioniersplanten.
Wilgen zijn knotbomen en bevatten salicylzuur, de grondstof voor aspirine. Talrijke planten en dieren, zoals bijen, leven van/op/samen met de wilgen. Daarom zijn wilgen voor de natuur zeer waardevol.
Het geslacht “wilg” (tweehuizig) is één van de meest veelvormige geslachten van houtgewassen. Er behoren zowel dwergstruiken als hoge bomen toe en alle groeivormen daartussen. De meesten zijn gebonden aan vochtige standplaatsen en komen voor in alle werelddelen behalve Australië.
Het gebruik van wilgen:
Knotwilgen zijn een typisch Vlaams landschapskenmerk. Enkele vroegere toepassingen van wilgenhout, wapenschilden, bootpeddels en bootgeraamten, bijlstelen, muurwanden, gevlochten matten voor dijken, manden en fuiken, klompen, afsluitingen enz.
Heden vindt men o.a. toepassingen op gebied van energie waarbij snelgroeiende wilgen worden gebruikt voor hoogrendement energieopwekking (houtvergassing).

Herfstkleuren.

Tropische storm ERIKA.

Na de orkanen Danny en Erika ontwikkeld zich opnieuw een tropische storm boven de Caribische Zee, de windsnelheden zijn momenteel 40 mijl/per uur, dus spreekt men nog niet over een orkaan maar een tropische storm. Het is voor de derde maal in een goede week tijd dat er zich in de buurt van de Verenigde staten zo een storm ontwikkeld.
Momenteel is de storm aan het razen boven het eiland Monserat en gaat nu richting Dominicaanse republiek en Cuba. De storm zal dan zeker in kracht toenemen en zoals gewoonlijk richting de Golf van Mexico trekken of richting Florida. Zeker te volgen.

De orkaan JEMINA.

De orkaan Jimena aan de kust van Californië is nu al uitgegroeid tot categorie 4, de op één na hoogste categorie. De orkaan haalt momenteel windsnelheden tot 155 mph, vermenigvuldig dit met 1.6 en je hebt de snelheid in km/h, zijnd 248 km per uur.
De orkaan bevind zich momenteel aan de punt van het schiereiland Baja Californië in de Pacific. Het is nu maar af te wachten waar en wanneer de orkaan aan land zal gaan.

Dood hout in het bos.

Dood hout is heel belangrijk voor het bosecosysteem. Tal van levende wezens zijn voor hun voortbestaan direct afhankelijk van dood hout als bron van voedsel of schuilplaats. Elk stuk dood hout, een tak of een stam, liggend of rechtopstaand doorloopt verschillende verteringsstadia en wordt in de humuslaag opgenomen. De voedingsstoffen worden opnieuw vrijgegeven en opgenomen door de plantenwortels.
In het bos wordt heel wat dood hout gereserveerd door bij dunning dode en kwijnende bomen te laten staan. Anderzijds blijven na een storm of andere catastrofes soms beschadigde en dode bomen liggen. Bij vele boseigenaars en bosbezoekers leeft het idee dat het bos geholpen wordt door stelselmatig alle kwijnende of afgestorven bomen op te ruimen. Bovendien staat de hoge arbeidskost van het verzagen en afvoeren ervan niet in verhouding tot de lage prijzen voor brand- en pulphout.
Ook het bezwaar dat dode bomen broeinesten zijn van schadelijke schimmels en insecten is grotendeels onjuist. Echte epidemieën zijn immers uiterst zeldzaam in Vlaanderen.
Het gezondste bos is een gevarieerd bos met daarin een zeker aandeel (4 % is het streefdoel) dood hout.

Het Duinbos te Wenduine.

Bosgebied.

De duinbossen werden oorspronkelijk aangelegd als schermbos, om de achterliggende vruchtbare poldergronden te beschermen tegen overstroming. De echte bebossingen in De Haan gebeurden reeds in 1838, maar met weinig resultaat. In 1922 werden ongeveer 150 ha aan het beheer van het toenmalige Waters en Bossen toevertrouwd.
Nu zijn de bossen vooral bekend als wandelgebied voor toeristen en inwoners van De Haan.

Fauna en Flora.

In het duinbos is o.a. door het meevoeren van zandkorrels en zout, de belangrijkste beperkende factor voor de boomgroei.
Andere beperkende factoren zijn voedsel en watergebrek. Dicht bij de zee groeit enkel een struikengordel met o.a. Duindoorn, Vlier, Meidoorn en Kardinaalsmuts. Zij vormen een windscherm voor de boomsoorten. Begin deze eeuw werden meer naaldboomsoorten geplant, zoals Corsikaanse -, Oostenrijkse – en Zeeden.
Nu plant men meer loofboomsoorten, zoals Zomereik, Es, Gewone esdoorn en Witte abeel, ikzelf vond er verscheidene Wilde Olijfbomen. In het bos huizen ook veel vogels, zoals Nachtegaal, Heggenmus, Zanglijster, Koekoek, Winterkonig en Mezensoorten. De aanwezige prooivogels zijn Ransuil, Sperwer en Torenvalk.

Ontstaan geschiedenis van de duinen.

De duinen van De Haan en Zeebrugge zijn relatief jong, ze kregen grotendeels vorm gedurende de Middeleeuwen.
In de Romeinse periode lag de duinengordel ruim 3 kilometer in zee. Deze gordel werd vanaf het begin van de 3de eeuw geleidelijk opgeruimd door de zee.
In de vroege middeleeuwen (8ste – 10de eeuw) kwam iets voor de huidige kust een nieuwe open strandwal tot stand doorsneden met een aantal geulen. Het zijn de geul van Bredene, die uitmondt ter hoogte van de Vosseslag, de geul van Stalhille, die ten westen van Wenduine in zee kwam en ten slotte de geul van Blankenberge, die ten oosten van de stad in zee kwam.
Op de zeezijde van de strandwal kwam een nieuwe duinengordel tot stand, die zich geleidelijk landinwaarts verplaatste en het ontstaan gaf aan de hoge brede duinenstrook van de binnenduinen van De Haan. De migrerende duinen sloten ook de geulen één voor een af, waardoor de achterliggende schorren tot een vruchtbare polder kon worden omgezet.
Vanaf de 14de eeuw kwam de duinengordel door de talrijke stormvloeden onder druk te staan. Oostwaarts van Wenduine werden de duinen nagenoeg volledig opgeruimd en diende de mens in het begin van de 15de eeuw door middel van zeewerende dijken het achterliggende polderland te beschermen. De duinen westwaarts van Wenduine waren echter voldoende breed en hoog en hielden goed stand.
Voor de dijken ontstond geleidelijk een nieuwe smalle duinengordel van met helmgras begroeide zeereepduinen, die fel afsteekt tegenover het vlakke achterliggende duinenlandschap.

Cute Animal Christmas Song.

Als de gesmeerde bliksem.

De meeste mensen zijn bang voor de bliksem. Terecht, want het is een van de gevaarlijkste natuurverschijnselen op aarde. De temperatuur in een bliksemschicht is immers hoger dan de temperatuur aan de oppervlakte van de zon en kan maximaal 30.000 graden Celsius bedragen.
De spanning in een bliksemstraal kan oplopen tot 100 miljoen volt! Als de bliksem inlaat, ontstaat er door de bijhorende magnetische velden rondom de inslag nog sterke inductiespanningen, waardoor elektrische en elektronische apparatuur beschadigd kunnen worden
Er zijn verschillende soorten bliksem. De meest bekende is de “gevorkte” bliksem, die lijkt op een slang met vertakkingen. Een “bandbliksem” is breder en bestaat uit meerdere bliksemflitsen tegelijk. Een “parelsnoerbliksem” is uiterst zeldzaam en kan je alleen zien als het heel hard regent. Niemand weet hoe zo’n bliksem ontstaat. Een “bolbliksem” lijkt op een vurige, lichtgevende bol, die over straat en zelfs door een huis kan rollen.
Deze informatie komt uit de kalender “De Druivelaar”.

De storm van 2 December 2007.

In onderstaande grafiek kan je het verloop van de storm van gisteren volgen. De grafiek start op 02-12-2007 te 06:00 uur en stopt op 03-12-2007 te 06:00 uur. De windkracht is gemeten in het meetstation te Vlissingen.


























Zoals u kan merken was de maximum winstoot er eentje van 101,1 km/uur. Ga er maar eens instaan met een regenscherm. De site kan u hier vinden.

De onbekende soldaat is gevonden.

Op 06-08-2007 was ik in mijn artikel "wie kan me helpen" op zoek naar de naam van een plant die we tijdens onze wandeling zondag ll. tegenkwamen in de buurt van Breendonk. Tot hiertoe had niemand me kunnen helpen, maar ik had niet op mijn collega Jos gerekend.

Toen ik hem deze middag de foto liet zijn ging er bij hem een belletje rinkelen maar hij was toch niet zeker. Na enig opzoekingswerk was het mysterie dan toch uiteindelijk opgelost. Jos komt uit de buurt van Opwijk en daar wordt zo nogal wat afgeboerd en zodoende was het geweten.

Het gaat hier over de plant "Phacelia Tanacetfolia", een mond vol nietwaar. Het is een éénjarige plant die gebruikt wordt als groenbemester. Van oorsprong afkomstig vanuit Noord en Zuid Amerika. De bijen zijn er verzot op omdat de plant zoveel stuifmeel produceerd en veel stuifmeel is veel honing, zo simpel is dat.

De plant wordt ook gebruikt in de parfum industrie. Hij vindt een droge zandige bodem prima, dus waar ze stonden kon het niet beter. Het zaaien gebeurt vanaf een periode dat er geen nachtvorst meer is tot in augustus, het best op rijen 50 cm van elkaar, de plant wordt ongeveer een 60 cm hoog.

Wie er nog meer wil over weten kan altijd tercht bij Google of Wikipedia, veel plezier.

Wie kan me helpen ?

Tijdens de derde dag van de wandeldriedaagse van wandelclub "Ibis Puurs" kwamen we voorbij een veld met een voor mij onbekende planten, prachtig van kleur. wie kan me vertellen over welke plant het gaat, de foto kan je hier vinden.

Mislukte testvlucht.

Gisteren 23 mei 2007 bracht men ons rond de middag op de hoogte dat er een slechtvalk op het dak van een auto zat, van iemand die op de firma aanwezig was als onderaannemer.
Ik wist onmiddellijk dat dit één van de jongeren moest zijn die men verleden week in het nest gewogen en geringd had. De vogel zat er rustig bij en scheen in het geheel niet in paniek te zijn, het was alsof hij dit al meermaals had meegemaakt, hij was dan ook niet van plan om zijn uitkijkpost te verlaten, hier had hij zicht op alles.
Voor zo een jong dier is het van op de hoge koeltoren geen moeite om te beginnen vliegen, hij laat zich vallen en weg is hij, maar hier van op de begane wereld is dat een heel ander paar mouwen. Eerst moesten we natuurlijk trachten om die klepper te pakken te krijgen, zo een slechtvalk is geen vogel om zonder héél goede handschoenen aan te pakken, ik kan jullie vertellen dat zo een jonge slechtvalk over een mooi assortiment wapens beschikt, anders zou het geen roofvogel zijn. De bek gekromd, de nageltjes lopen gekromd uit op mooie puntjes waar menige deerne jaloers zou op zijn. Die ogen kijken je aan alsof hij of zij wou zeggen “kom manneke, probeer me maar eens te pakken als je durft”, zo een koppel franke kijkers dat er in die kop staan, niets ontgaat die beesten, trouwens hebben ze onder de roofvogels het scherpste zicht van allemaal, kan je nagaan.
Vermits we over geen schepnet beschikten hebben we hem dan maar gevangen met er een vest over te gooien en zo in een ruime kartonnen doos te stoppen. Nu nog de juiste mensen verwittigen en klaar was kees. In de centrale van Kallo hebben we een personeelslid die als hobby valkenier is, beter kan je het als testpiloot niet treffen, de man zou op donderdagmorgen naar Drogenbos komen om de mislukte piloot op weg te helpen.
Deze morgen donderdag 24-05-2007 was de man reeds om 6:30 uur aanwezig, hij heeft de brokkenpiloot meegenomen naar het dak van de centrale, de slechtvalk keek eerst eens onderzoekend rond, kreeg de koeltoren in het vizier en wist waar hij moest zijn. Hij gaf enkele waarschuwende kreten ten beste als wou hij zeggen “moeder, staat het eten klaar, ik kom eraan”, zijn moeder beantwoorde de kreten op haar eigenste manier als wou zij zeggen “maak maar dat je thuis bent en zonder eten naar bed”. Men liet hem los en weg was hij, recht naar de nestbak waar hij veilig aankwam en onmiddellijk in de bak verdween met luid gekrijs van de andere bewoners tot gevolg.
Zijn tweede vlucht als testpiloot eindigde dus op een goede manier en met een goede landing op de koop toe. Eind goed al goed.

Wandelen langs de Anti-tankgracht te Werchter.

Wandelen langs de Anti-tankgracht te Werchter.

Bij onze wandeling van zondag 29-04-2007 te Werchter kwamen we door het natuurgebied naast de anti-tankgracht waar we de volgende informatie konden lezen.

Hooilandjes en zoogdieren.

Omdat bij de aanleg van de Anti-tankgracht de ene kant werd opgehoogd tegenover de andere is er een verschil in de samenstelling van de grond tussen de hoge en de lage oever, dit is te merken aan de plantengroei. Het opgehoogde deel van de gracht wordt gesierd door kleine hooilandperceeltjes met een rijke flora: pinksterbloem, dagkoekoeksbloem, gewone agremonie, sint-janskruid, margriet, echt duizendguldenkruid, grote ereprijs, heggewikke en gewone hoornbloem.

Natuurbeheer nodig.

Op de lage kant waar de grond zwaarder en natter is, zie je smeerwortel, scherpe boterbloem en dauwnetel. Door de massale bladval van de canadapopulieren die hier vroeger stonden is de bodemlaag redelijk stikstofrijk. Hierdoor kunnen brandnetels de vegetatie domineren. Om dit te vermijden wordt een verarmingbeheer uitgevoerd.
De hooilandjes worden jaarlijks tweemaal gemaaid waarbij het maaisel wordt afgevoerd. Nabegrazing gebeurt door Hebridean schapen die door hun gevarieerd begrazingspatroon goed bruikbaar zijn in natuurgebieden.

Thuis van braam en hout.

De hooilandjes zijn begrensd door braamruigten. Duizenden ongewervelden en kleine zoogdieren zoals wezel, hermelijn, egel, bunzing en konijn vinden hier voedsel en een veilig onderkomen. Ook de houtstapels van gekapte canada populieren zijn een goede schuilplaats voor deze dieren en zijn om deze reden hier geplaatst.

Deze inlichting is ter plaatste te lezen op de informatieborden van "Natuurpunt vzw, vereniging voor natuur en landschap in Vlaanderen".