Héél dom.

Einde parkeerprobleem.

Drugsboot.

2,000 PK Buitenboord Opblaasbaar ...(en praktisch onzichtbaar voor de radar)

Ziehier het laatste speeltuigje van de drugsrunners .... Dit ding deed de oversteek naar Engeland 3 maal per week en was slechts een stipje op de radar van de Engelse kustwacht.
Ze waren zo verrast door de snelheid van dit onbekende vaartuig dat ze een hoge snelheidshelikopter ingezet hebben om het ding te kunnen volgen.
Aan boord werden drugs gevonden (natuurlijk).
In ieder geval moet men wel aan de drugs zitten om de hendel van dit vaartuig op volle kracht te zetten.

Dubbel gebruik.

Auto uitgebrand.

Toen we zondag een wandeling maakte te Wechelderzande ingericht door WSV De Zandstappers zagen we achter het bos een felle rookpluim opstijgen met even later een luide knal, maar alles was uit ons gezichtsveld. Toen we later over de A 21 stapten die richting Turnhout gaat zagen we we even voor de afrit Lille wat de reden was, er was een wagen uitgebrand, en de knal die we gehoord hadden was de brandstoftank die ontploft was.

Jammer genoeg was er aan de auto niet veel goed meer aan, zoals we konden merken toen de wandeling ons even later naast de autostrade bracht. Toch weer een familie die met veel miserie blijft zitten. Of er gewonden waren konden we niet vaststellen, wij hopen van harte van niet.

Stukken en brokken.

Een klein uurtje geleden heeft mijn computer me in de steek gelaten, het rook erg verbrand, hopelijk is het enkel de voeding die het heeft begeven, wordt vervolgt. Gelukkig kan ik mij nog behelpen via de laptop.

Leerling (12) gearresteerd.

Leerling (12) gearresteerd voor scheten laten in klas

Het proces-verbaal heeft het over "opzettelijk verspreiden van gas".

Een twaalfjarige leerling in een Amerikaanse school in Florida is gearresteerd voor een wel heel speciale reden. Hij had opzettelijk winden gelaten in de klas.

De politie moest ingrijpen op de Start's Spectrum School toen de jongen ongehoorzaam werd, de computers van zijn medeleerlingen afsloot en opzettelijk scheten liet. Dat meldt The Smoking Gun (what's in the name). Officieel heet het dat de jonge dader opzettelijk gassen verspreidde. Hij bekende de feiten en werd later weer vrijgelaten. (hlnsydney/kh)

Niet voor broekventen.

Mij krijgen ze er in geen geval over.

Volledig gratis te Brussel.

Wegens bouwverlof: residentiële torenkraan te huur voor 1 week. Parking beneden, woongelegenheid op de eerste verdieping. Adembenemend uitzicht op Brussel, ruimte voor vier. Slaapkamer naast de stuurknuppel, salon met tv ter rechterzijde, amusementsruimte ter linkerzijde. Brieven en maaltijden worden aan de deur bezorgd. U betaalt niets, de Belgische staat betaalt u. Gelieve u te wenden tot premier@fgov.be.

Terug van weggeweest.

Het was hier enige dagen stilletjes, en gewoon om een simpele reden, vrijdagnamiddag heeft mijn computerscherm het heden voor het hiernamaals verwisseld en zit nu in de eeuwige (jacht)schermvelden. En omdat men zonder beeld niet kan zien wat men uitspookt kan men ook niet computeren, zo klaar als pompwater, maar op die moment was het donker, amen en uit.
We hebben ondertussen natuurlijk niet stilgezeten, zaterdag heb ik gaan stappen te Rumst, dit ter gelegenheid van de Vosbergfeesten. Zondag zijn we dan op stap gegaan te Puurs voor de Duveltocht, hier kwamen we in het begin van de tocht Maaike tegen en samen stapten we tot in de eerste controlepost waar zij onmiddellijk doorstapte voor de 42 km, haar verhaal kan je hier lezen.
Op maandagmorgen konden we dan op jacht voor een nieuw scherm, conclusie, op maandag zijn de meeste computerwinkels dicht, gesloten, toe, je komt er niet in, basta. Op dinsdagvoormiddag ben ik dan gaan stappen in Biervliet, voor de “10de Zomertocht te Biervliet”, dit mooie dorpje ligt op Nederlands grondgebied en is een kleine deelgemeente van Terneuzen, wie ooit kan, moet daar eens naar toe trekken, de moeite waard.
En dan in de namiddag kon ik dus eindelijk mijn koop gaan doen en dat is goed gelukt, een 22’’ inch, de resolutie aangepast en je weet niet wat je ziet. Heerlijk nu om foto’s te bewerken, de techniek wordt nog steeds beter en beter. Nu kunnen we dus terug aan het werk.

Wat doe ik met mijn tijd.

Hoe brengt iemand die juist op brugpensioen zijn dag door ? Wel , heel simpel, vroeger bracht men de krant aan huis, nu ga ik die ’s morgens zelf halen, zo is men al in staat om een frisse neus te halen, ontbijten en dan stapt men door de dag.
Het vorig weekend was een weekend met menselijk wat wandelkilometers, vrijdag een wandeling van 15 km te Londerzeel, zaterdag 40 km te Burcht en zondag 21 km te Moerzeke. Je vraagt je af, wat doe je er mee, wel in de eerste plaats is het gezond, je komt overal je ziet wat en je ontmoet veel mensen wat altijd prettig is. Ik maak hier dan ook foto’s van. Deze foto’s bewerk ik met Photoshop voor ze op het blog komen, het copyright erop plaatsen en dan met het programma van Picasa op het net plaatsen.
De teksten voorbereiden en schrijven van de gemaakte wandelingen die op mijn blog komen, met dit alles ben je al vlug 2 of 3 dagen bezig. In de loop van de week misschien nog een wandeling links of rechts, terug de foto’s en de teksten in orde brengen en de week is om. Het is echt waar, een mens op pensioen heeft echt tijd te kort, geloof het maar van mij.
En wat doen we vanavond, ……. Wel we gaan eens ergens onze voetjes onder tafel steken, we zijn vandaag namelijk 36 jaar gehuwd….vandaar. En zo vliegen de dagen voorbij. Hoe ik het tot hiertoe allemaal gedaan kreeg toen ik nog werkte, ik heb er geen flauw benul van.

Een nieuw hoofdstuk.

Vrijdag 13 juni 2008 was voor mij nu eens geen ongeluksdag, het was namelijk mijn laatste werkdag, alhoewel werkdag een beetje veel gezegd is.
Het begon namelijk de dag ervoor, op donderdag, in de voormiddag hadden we met de ganse dienst (13 mensen) nog een vergadering, rond 13:30 uur gingen we dan genieten van een héél lekker diner als afscheid. Geschenken en herinneringen werden bovengehaald, en ook hoe het nu verder moest met 1 pion minder in het spel.
Op vrijdag werd het dus afscheid nemen en vermits ik op verschillende plaatsen aan de slag was, werd het een beetje over en weer rijden om zo veel mogelijk mensen nog een laatste pootje te kunnen geven.
Na de middag was het dan zo ver, het zat erop, na 40 jaar aan de slag te zijn geweest, waarvan 35 jaar bij dezelfde werkgever was het amen en uit, we draaiden deze bladzijde om en begonnen aan een nieuw hoofdstuk.
Dit deel van het boek heeft als titel meegekregen “Zoveel mogelijk genieten”. Ik en mijn echtgenote zijn dan ook van plan om dit letterlijk te nemen. Vanaf nu is onze leuze “Alles mag, niets moet”. En als het enigszins mogelijk is, nog zo lang mogelijk ook.
Wat gaan we nu doen, wel heel simpel, bezig zijn met de hobby’s, wandelen, koken, fotografie en natuurlijk wat meer tijd spenderen aan mijn blogs, want die hadden er de laatste tijd wat onder te lijden. Tijdens slecht weer of de winterperiode zullen we de klussen aanpakken die werden uitgesteld tot het moment dat ik niet meer moest gaan werken.
Ik veronderstel dat ook de kleinkinderen een beetje meer van de aandacht zullen beginnen op te eisen nu ze wat groter worden, bezigheid genoeg dus. Het woord “Verveling” zal in dit hoofdstuk dus zeker niet meer voorkomen.
En voor de rest, we zullen wel zien hoe het ons vergaat en zoals Jo Leemans ooit zong “Que sera, sera”.

En goed thuis hé.

Op weg naar huis na een gedane dagtaak kunnen er altijd onverwachte dingen gebeuren. Het begon al op de R0, de Brusselse ring dus, het is me al héél veel overkomen maar het blijft je altijd verassen, je ziet het steentje komen en dat komt altijd als een kogel op je af om dan met een geluid als “knets” zijn baan verder te zetten op weg naar een volgend slachtoffer. Tot nu toe heb ik toch al 2 kleine wondjes in de ruit van vorige ontmoetingen.
Ook nu zag ik het onding op de voorruit afkomen en er is niets dat je er kan aan doen. Ik nam de afslag naar de A 12 om mijn weg te vervolgen om voorbij de lichten te Londerzeel een doffe “plof” onderaan de auto te horen, ik dacht “wat nu weer”, en even later wist ik het al, de wagen ging een beetje aan het wobbelen en dat wil zeggen “platten tuub”. Gevarenpinkers aan en toch nog tot op de parking van dancing Carré te Willebroek gesukkeld, de band zag er niet meer uit, helemaal naar de kleurpotloden.
Tussen 2 regenvlagen door het reservewiel gestoken en terug weg. Ongeveer een kilometer verder, je kan het geloven of niet, kwam er weer zo een onding in de richting van mijn ruit gevlogen, gevolgd door weer een “knets”. Gelukkig is er verder op mijn weg naar huis niets meer gebeurd, op een kleine zondvloed na dan toch.

Electricien, een vak apart.

Soms !!!!!

Het kan iedereen al eens gebeuren, tegenslag, overlast in de buurt, het druk hebben, een deel van de familie in de lappenmand. Velen zullen zeggen, ja dat ken ik, wel wij nu ook.

Reeds maanden overlast van jonge snaken die de buurt onveilig maken met hun lawaaierige bromfietsen en dan op straat in het donker komen vergaderen 2 huizen verder met de nodige decibels, gisteravond dus nog maar eens naar oom agent geweest en daar met echtgenote weer eens ferm ons gedacht gaan zeggen, het scheen ditmaal indruk te maken, afwachten dus.

Voor de rest, ja, zuster al enkele dagen in het ziekenhuis en gaat deze namiddag onder het mes, schoonbroer van hetzelfde, dus ook vandaag onder het mes. Een mens wenst dan met nieuwjaar aan iederen veel geluk en de allerbeste gezondheid, maar in de derde week van het nieuwe jaar is het al van dattem.

Eerlijk gezegd had ik me dit jaar toch anders voorgesteld, maar daar heeft men natuurlijk geen vat op. Er is natuurlijk altijd het gezegde "We staan ervoor, en we moeten er door".

Moest het hier even wat aan de stille kant zijn op mijn blog, dan weten jullie van wanten, wordt vervolgd.

De eerste keer.

Misschien morgen.

Vandaag is het er niet van gekomen om iets goeds door mijn hoofd te laten gaan, laat staan om neer te pennen, zoals de titel klinkt, ........ misschien morgen beter.

Nu breekt mijn klomp !!!!!!!

Toen ik mijn mailbox opende was er een mailtje bij van pierre du coin, hij stuurde de volgende tekst op,

Hé Freddy, proficiat met uw 62ste plaats in de lijst van de meest invloedrijkste Vlaamse blogs! http://www.metatale.eu/top-100

Eerlijk gezegd heb ik zo een tijdje naar die tekst zitten kijken met het idee van "die trekt mij op stuipkens", even later dan toch maar naar de website gesurfd en tot mijn allergrootste verbazing was het inderdaad zo dat ik op nr. 62 stond. Dat is toch wat, dacht ik, maar vraag me niet hoe ik daar beland ben of door wie ik deze eer mag opstrijken. In feite is het al eender wie me die bloemen heeft gegeven, maar ze zijn in ieder geval heel hartelijk bedankt. En pak er ene op mijn en uw gezondheid. Proost ende schol mannen (vrouwen).

Toeters en bellen.

Vandaag om 16:33 uur was het dan zo ver, de 10.000 ste bezoeker op "De Wandelaar". En de gelukkige is "Pierre Du Coin". Als ik in de buurt kom gaan we er enen op pakken man, zeker weten.

Eindelijk.

Het is maar om te zeggen dat het hier even stilletjes zal zijn, raar maar waar, we zijn de ganse maand september in verlof, oef.