Zo zat als een ...........

Ezelsbier.

Tijdens de "Ezelstocht" te Bassevelde van 50 km die ik verleden week op vrijdagnacht wandelde, werd deze lekkernij geschonken. Het bier wordt gebrouwen te Ertvelde en is sterk aan te bevelen maar niet vergeten, het is een tamelijk straf biertje maar uitermate lekker

Gastronomie op z'n Brussels.

GASTRONOMEE? IN D’ELLE JAA, MO IN DEN EIMEL: OCHERME…

Van ons Jeske van Weizembeik emme me guud da Sinte-Pieter ouver 't lest uuk uile (en zaain!) paroche in Weizembeik nog is bezocht eit. En gelak as altaaid eit em dèn ewa neus te vertelle. Deize ki goenk et ouver de Lomme, de Susse en de Lowee, draa fassaadeklasjers dee nen bilding on 't schildere woêre en dui ne fausse manoeuvre alle draa gelaaik van de stellink no baneie gedonderd zaain, dodui uuk alle draa mollekes woêre en nateurlaaik uuk alle draa gelaaik on d'eimelpout stontege. Peitrus leet ze binne en reep z'ien vui ien ba em.

"Zeg ma ne ki Lowee: oo dikkes edde ga in a leive nëffes de pot gepist?" De Lowee paast is noê, konkludeit da’t gien avans es van te leegen en antwout: "Ik zaain ni altaaid aleive braaf geweist, Sinte-Pieter, 't es toch ien of twie kiere vuigevalle." "Awel, dèn muigde ga naa no de purgatoire goên," es et verdikt van de sluiterdroêger van den eimel.

Dèn es’t on den toor van de Susse: "Ze moeste mo zoe schuun en zuu leef ni zaain, de vraave, en ik kan ‘t er ni oên doon da’k er ni kost van afblaave, 'k em man aaigezëlve ni gemokt!" "Gaa, gaa got nonde...(Sinte-Pieter aa van errazje bekanst gevloekt!) recht no d'elle!"

"En oo zit da mè aa, oo dikkes zedde gaa a vooten op ‘n ander goên werme?" vroêgt onzen aailegen on de Lomme. "Nuut ni, menier Pierre, enfin ik wil emme, menier den aailege. Ik zaa d'ailleurs ni getust emme. Ik tust er zëlfs nog allinsj ni on paaze". "Allei, toch iene dee em geveugd eit," paast Sinte-Pieter en steut de Lomme nateurlaaik derekt no den eimel.

Naa es et zuu dat er iene ki par joêr ee bouve nen barbekjoe gaave wëd woê dat alleman, dei van den eimel, dei van de purgatoire en dei van d'elle, muigen eine komme. Da doot da de Lomme, de Susse en de Lowee malkandere noê ne langen taaid vanèr is weizeen en is kunne diskuteiren ouver uilen eksperjenses.

De Susse: "In d'elle es’t nateurlaaik terreebel iet, mo da deranzjei ma neet, want vreuger goenk ek toch altaaid in de zoumer op vakansen in Spoinge. Wa dat er wel formidoêbel good es, es 't eite: ge zoit paaze da g'eederen dag in nen draa stère van de Michelin zit".

De Lowee: "Ba ons in de purgatoire muige men uuk ni kloêgen ouver 't eite en de wermte es er nog droêgelaaik".

De Lomme: "In den eimel es de temperateur ideoêl, mo par contre: vè 't eiten em ek nog niks annes gat as rè legume". Op daane moment passeit Sinte-Pieter do zjust en Lomme interpelleit em: "Seg, mo oo komt da da dei van de purgatoire en dei van d'elle vuil beiter eite kraaige as ekik"?

"Oemdat et ni de mooiten es vè eederen dag werm eite te moêke vè iene man, tiens", es 't antwout!

Duvels goed.

De drie directeurs van Maes, Heineken en Duvel nemen elke morgen
om 10 over 7 samen de trein naar het werk. Op zekere morgen is er een
serieuze vertraging en ze besluiten daarom iets te gaan drinken.
Ze stappen een café binnen waar ze meer dan 120 verschillende             biersoorten hebben. De directeur van Maes roept : 'Patron, drie Maeskes alstublieft.' Nadat hun glas leeg is, roept de directeur van Heineken : Hallo, barman, kan jij ons nog effe drie Heinekens serveren asjeblief !'  
Nadat deze uit zijn, is het de beurt aan de directeur van Duvel : 'Patron, breng jij nog eens 't zelfde als 't kan !' De directeurs van Maes en Heineken schrikken en kijken elkaar verwonderd aan. Plots zegt die van Heineken: 'Man, hoe kan dat nou,.. jij bent directeur van Duvel en jij bestelt drie Heinekens ?  
'Wel, ja,' zegt de directeur van Duvel, op zijn uurwerk kijkend,
‘t Is nog wat vroeg om bier te drinken hé..!.'

Kleur bekennen.

Het is nog maar einde juli maar onze zelfgekweekte druifjes beginnen toch al stilaan kleur te bekennen. Natuurlijk staan ze niet buiten maar wel onder glas en bij het minste zonnestraaltje loopt de temepratuur daar natuurlijk naar hogere sferen.
We konden het niet nalaten om toch al eens te proeven, en ondanks het feit dat ze nog niet geheel rijp zijn is de smaak heel lekker en al redelijk zoet. ze zijn van het ras UVA NERA en is in feite een wijndruif, maar zijn echt ook zo heel goed te eten.
Gelieve niet te reageren om trossen te bestellen want zo veelvuldig is het niet, dit jaar toch twee mooie trossen, en hier lopen nog twee kleinkindjes rond, dus...... misschien later.

Bevoorrading.

Als dat geen werk van barmhartigheid is, dan weet ik het ook niet meer.